Historia Nipponu

Oto kolejne tłumaczenie, tym razem postanowiłem sięgnąć dalej niż do Tilei czy nawet Arabii, tym razem postanowiłem was zabrać do odległego, orientalnego Nipponu gdzie odważni samuraje walczą ze zdradzieckimi wyznawcami Tsien-Tsina, gdzie rządni krwi czciciele Wielkiego Gojiry mordują ludzi, gdzie dekadenccy kultyści Zai-Neshi oddają się hedonistycznym orgiom a także gdzie skryci w cieniu ninja gotowi są zarówno poprowadzić swę rękę przeciwko jednemu z możnych daymio jak i samemu shogunowi

Historia Nipponu 

WFB 3, strona 197  „Kiedy Sigmar walczył z goblinami o władzę nad Starym Światem, Nippon został zjednoczony po raz pierwszy pod rządami jednego Wojennego Cesarza  (w 1 KI ten proces został wreszcie mocno ustalony – pierwszy Nippoński Cesarz Yamyakyuki 1 zginął w 12 KI). Chociaż Nippon cierpiał ciągła najazdy i wojny domowe, teraz sytuacja jest tam w miarę stała, zawsze też przedstawiał dziwną kulturę wschodu.”

Jintoki

Wyspy Nipponu (z których największa właśnie nazywana jest Nippon) zostały zasiedlone przez prymitywnych ludzi około dwa tysiące lat przed narodzinami Sigmara. Minęło tysiąc lat dopóki nie pojawiła się pierwsza kulturalna I technologiczna nacja w regionie Kamato, I według Nippońskiego mitu Jintoki, Syn Izany Cesarzowej Słońca, narodził się w roku 1037

 KI. Wybrany przez Cesarzową Słońca prowadził Nippończyków do osiągnięcia dobrobytu do bycia  „najlepszymi z przywódców jacy kiedykolwiek wędrowali po śmiertelnym świecie”. Osiągając wiek 20 lat Jintoki rozpoczął swą misje pokonując sąsiednie plemiona i podbijając ich ziemie. Cały region Kamato został zjednoczony pod panowaniem Jintoki w roku -1,010 KI ta data wyznacza początek Kalendarza Nipponu. Tego roku Jintoki podpisał swój pak z Przywódcami Klanów zjednoczonymi pod jego rządami, którym zadeklarował i ich potomkom prawo bycia tenno na wieczność. Według starożytnej mitologii Shinto, pod śmierci Jintoki stał się Wieczystym Władcą Krainy Dusz który podlega tylko Cesarzowej Słońca

Kiedy Jintoki zmarł w 59 roku KN, O-Kebe Arcykapłan Shinto miał zesłaną wizję w której Jintoki i Cesarzowa Słońca przekazali mu żeby zabrał syna Jintokiego, Iyode, na Górę Fuji. Kiedy to zrobił nagle pojawiły się promienie słońca i wypaliły wąski tunnel do serca Fuji. Tam znaleźli źródło z najczystszą wodą. Jintoki powiedział bezpośrednio do dusz Iyody I O-Kebe, nakłaniając Iyodę do skosztowania Świętej Wody I tym samym napełnić się Duchową Mocą Izany i podpisując swój Święty Pakt z Jintokim. Kiedy obaj wyszli z jaskini Wielka Świątynia Kamiennych Psów pojawiła się przed wejściem do tunelu I od tego dnia nikt poza Synami Jintoki i Arcykapłanami Shinto nie może tam wejść. (Do dzisiejszego dnia, od śmierci Cesarza i jego sukcesora, jedynie prowadzeni przez arcykapłanów Shinto mogą zejść do jakini w Górze Fuji aby przyjąć Dar Świętej Wody i podpisać swój pakt z Jintokim.) Krainy Kamato żyły w pokoju i dobrobycie przez następne 250 lat, rządzone przez pół-boskich potomków Iyody. Nastąpił wspaniały rozwój socio-ekonomiczny i kulturalny. I wtedy, jak piorun z jasnego nieba, wszystko zostało wywrócone do góry nogami.

 

Djorka Khan i Epoka Wojujących Klanów 

W lato roku 207 KN wielka armia hobgoblinów z plemienia Korgian rozbiła się na zachodnim wybrzeżu Nipponu. Prowadzona przez niesławnego ale zdolnego Djorkę Khana z Korgian pokonała nieprzygotowanych żołnierzy z cesarstwa Jintoki w miesiąc. Nippończycy którzy nie uciekli na wsch. Zostali zniewoleni u użyci do słabo zarządzanej agrokultury nowego Królestwa Kordian. Po około dwudziestu latach Djorka zmarł, znacząc koniec Korgiańskich rządów. Żaden z potencjalnych sukcesorów Djorki nie posiadał wystarczających umiejętności do rządzenia królestwem o takich rozmiarach dlatego też różni kandydaci do tronu rozpoczęli walki ze sobą. Podczas tych zajadłych walk, ta mniejszość która zbiegła z zaawansowanej społeczności z czasów rządów Jintokich została zniszczona. Mało wiadomo o wydarzeniach z czasów od śmierci Djorki do pojawienia się Yamatakyukiego, i jest opisywana jako Epoka Wojujących Klanów. Podczas końca tego okresu, większość hobgoblinów I ich goblińskich popleczników została wyparta do dziczy, I Nippon został podzielony na słabe rządzone przez klany księstewka.

Yamyakyuki 

W roku 986 KN klan Mitsusaki koronował się na władcę całego regionu Kamato po morderczych walkach z resztkami Korgian i konkurującymi klanami. Przywódcą klanu Mitsusaki był Yamyakyuki który deklarował że jest dziedzicem z prostej linii Jintokiego, z tego też powodu nie korzystał z dawnej nazwy klanu. Kiedy Yamyakyuki ostatecznie został zatwierdzony władcą Kamatowas przez przywódców innych pokonanych klanów, był okazałym mężczyzną w wieku około trzynastu lat.  To nie jedyny raz w historii kiedy jego przeciwnicy poddawali się przed mieczem który dzierżył i charyzmą. Ale dopiero jako młody człowiek Yamyakyuki udowodnił sobie że jest człowiekiem jakim nie był nikt inny. Przed swoimi dwudziestymi urodzinami wyruszył samotnie do dziczy na wschód Kamato. Szesnaście dni później powrócił jadąc na legendarnym Ki-rin, który został z nim do końca jego życia, i wioząc katane Ryatso, miecz dzierżony przez marszałka wojny cesarzy Jintokiego. Katana Ryatso jest prawdziwym mistrzostwem swego rodzaju i została zagubiona podczas jednej z pierwszych walk z Kordianami.

Kapłani Shinto uznali to za dowód że jest on rzeczywiście dzieckiem Izany i zaczął być czczony jako boski dziedzic Izany i Jintokiego przez swych teraz licznych popleczników.

Przez miesiące przed wstąpieniem na tron Kamato Yamyakyuki miał wizję zesłaną przez Jintokiego: Musiał połączyć cały Nippon w jedno Cesarstwo sprowadzając pokój i harmonię wszystkim ludom Izany lub zginąć próbując tego dokonać. Ze swymi nowymi wasalami, przywódcami innych klanów, jako generałami Yamyakyuki rozpoczął kampanię która ostatecznie trwała dwanaście lat i udowodniła że Yamyakyuki jest prawdopodobnie najzdolniejszym strategiem jakiego od millenium nie widziano na wyspach Nipponu. Kiedy byli na krawędzi zagłady, przywódcy sprzeciwiających się klanów dostali wybór: mogli zostać wasalami Yamyakyukiego albo czekało ich całkowite; tylko dwóch przywódców odrzuciło tę ofertę. Obaj wraz z rodzinami i kuzynami zostali ścięci w przeciągu paru dni. (Mówi się że Izana nie chciała tego rozlewu krwi ale uznała go za jedyną drogę do szerzenia harmoni. Naturalnie, nie wszyscy kapłani zgadzali się z tą oficjalną interpretacją.)

W roku 998 KN cały opór został złamany, I na czas wczesnej zimy tego samego roku reprezentanci wszystkich klanów Nipponu zebrali się na koronacji na Górze Fuji gdzie Yamyakyuki mianował się Yamyakyukim I, prawdziwym tenno Nipponu, Dzieciem Izany I 36 potomkiem Jintokiego, Wieczystego Pana. Podczas pierwszego dnia uczty Yamyakyuki zszedł do jaskini w Górze Fuji jako pierwszy człowiek od siedmiuset lat. Według historii, powrócił oświetlony tak jasnym blaskiem słońca że ludzie zebrani przed jaskiniom którzy nie odwrócili wzroku oślepli.

 

    Nippon został podzielony na dziewięć regionów które dalej podzielono na 66 prowincji. Yamyakyuki rządził Kamato zaś pozostałe osiem regionów otrzymali najbardziej zaufani I lojalni przywódcy z Kamato, którzy walczyli jako generałowie w armii Yamyakyukiego.   Osobne prowincje pozostały pod rządami lokalnych klanów które zaakceptowały Yamyakyukiego jako ich lennika, aczkolwiek każdy z władców ośmiu regionów otrzymał po jednej prowincji. Każda prowincja zobowiązana jest do płacenia podatków władcy regionu którzy z kolei wykładają pieniądze na Cesarski skarbiec.

    Yamyakyuki był silnym władcą Nipponu aż do swej śmierci w 1022 KN. Jego najstarszy syn także noszący imię Yamyakyuki, wstąpił na Cesarski tron jako Yamyakyuki II. Niestety nie posiadał on zdolności i przywództwa swego ojca. Cesarscy Naczelnicy (i w tym samym czasie ambitni przywódcy klanów) zobaczyli możliwość zwiększenia siły własnych prowincji. Najsilniejsi naczelnicy prowadzeni przez Mitsusakiego Onokate, Wielkiego Naczelnika Regionu Homanchu, represjonowali Cesarza w celu uzyskania zwolnienia z płacenia podatków z ich własnych ziem. Inni szukając możliwości uniknięcia płacenia podatków zostali wasalami tych naczelników i to pozwoliło im uniknąć wzbogacania skarbca Cesarza.

 

    Po roku strata pieniędzy z podatków I wzrastająca siła naczelników podważyła władzę Cesarza. Podczas rządów wnuka Yamyakyukiego, cesarza Yamyakyukiego III jedyną formalnie podległą cesarzowi prowincją była stolica zwana Edo. Nippon rozpadł się na feudalne księstewka prowadzone przez ambitnych przywódców klanów.

Era Tsien-Tsina 

Najbardziej rządni przywódcy klanów odrzucili religię Shinto i wiarę tenno, i stali się łatwymi ofiarami dla Mrocznych Mocy. Najbardziej wściekli władcy oddali się kultowi Wielkiego Gojiry, kiedy zaś ci bardziej przebiegli zostali skuszeni przez obietnice Tsien-Tsina, Pana Piętnastu Diabłów. Wypełnieni mocą Chaosu i Tsien-Tsina odnosili wielkie sukcesy zwalczając Prawowiernych, klany ciągle lojalne tenno i Izanie, manipulując rządnymi krwii klanami Gojiry które wypełniały ich złowieszcze intrygi.

Przez wieki, Nippon cierpiał nieustanne walki pomiędzy Prawowiernymi a Nowomodnymi, jak nazywali się filozofowie wyznający Tsien-Tsina. Z mijaniem wieków Nowomodni przejęli pałeczkę w kraju. Prawowierni zebrali się w krainach Kamato, opuszczając resztą wyspy przejętej przez moce Chaosu. Entuzjastyczni Nowomodni ostatecznie zobaczyli moc którą osiągnęli przywódcy klanów podczas zwycięskiej, wielo wiekowej wojny.

 

 W tym samym czasie, istotne zmiany nastąpiły pośród Prawowiernych. Wiara w Bogów Prawa  rozpowszechniła się wśród klanów. “Powinniśmy zwalczać ogniem ogniem” – jak często mówiono. Szczególnie jedno bóstwo stało się szczególnie popularnę podzczas tych lat  trudności, nazywano go Oshiki, Bogiem Odwagi i Lojalności. Bogowie Prawości udowodnili znów że są potężniejsi niż wielkie i liczne grupy czcicieli Tsien-Tsina. Z żelazną dyscypliną i największym zaangażowaniem Prawowierni zaczęli zwalczać cienie. Po około czterech stuleciach od koronacji Yamyakyukiego III, Nakamura Keichi, przywódca Brygad Prawowiernych, rozpoczął kampanię która mogła przynieść koniec epoki Tsien-Tsina. Minęło parę dekad kiedy siły Tsien-Tsina powoli zaczęły być wypierane z Nipponu. Mówi się że tyle po ziemiach Nipponu w tych latach spłynęło więcej krwi niż wody. Ostatecznie, w roku 1896 KN, Tsien-Tsin zebrał swe siły i przyłączył się do maniakalnych wyznawców Wielkiego Gojiry. Na wschodnich równinach zwanych Meikowasa została stoczona ostatnia bitwa. Zajadliwe walki trwały przez tygodnie. Ostatecznie, kiedy obie strony zdawały się być gotowe poddać się, sama Izana zainterweniowała. Wysłała olbrzymie żywiołami powietrza przeciwko siłą Chaosu. Po poprzednich walkach wyznawcy Chaosu byli oni tak strudzeni że zostali kompletnie złamani tym niespodziewanym atakiem. Przez jeden dzień żywiołami powietrza dręczyły ich, pozostawiając jedynie pięciu przeżytych kiedy nadszedł wschód słońca. Ostatecznie, siły Chaosu zostały pokonane. Prawowierni dziękowali Izanie za zesłanie Kamikaze, boskiego wiatru, i chwalili swojego srogiego i przebiegłego przywódcę, Nakamurę Keichiego.

Nakamura, pierwszy shogunat

 Kiedy wreszcie pokój ogarnął ziemie Nipponu, Nakamura udowodnił jak zdolny jest w prowadzeniu politycznych intryg i bitewnych potyczek. Oświadczył że Cesarz ogłosił go shogunem, wojennym przywódcą Nipponu. Aby zabezpieczyć kraj przeciwko siłom Chaosu stworzył kastę Samurai która została rozesłana po prowincjach. Nipponu. Na wpół samodzielni wojenni przywódcy, daymio, zostali przywódcami prowincji (bywało tak że wielu z nich było wcześniej Naczelnikami klanów). Stworzyli kult boga Osiki, który prowadził ich do zwycięstwa, jednak nigdy nie stał się on popularny poza kastą Samurai. Nakamura zmarł parę lat po tym jak stał się shogunem, ale przygotował drogę dla swego syna, Nakamury Eyatsu, ażeby zajął jego miejsce jako nowy shogun. Eyatsu zajął pozycję shoguna jako prawdziwy przywódca Nipponu, strengthened the position of the shogun as the real leader of Nippon,  aczkolwiek czasy dostatku którę nadeszły dostarczyła także więcej ambicji u mocy chciwym daymio. Nakazał także zasiedlić mniejsze wysepki otaczające Nippon czego dokonał po mniej więcej dziesięciu latach. Cesarstwo Nipponu przyjęło wtedy rozmiary jakie ma dzisiaj. Przez dekady Nakamura zatrzymywali tron shoguna, kiedy tenno w Edo pozostawał formalnie głową państwa i żył w centrum Shintoizmu.

 

   Z mijaniem lat, nastąpił znaczny rozwój socioekonomiczny. Wielki i sofistyczny dwór został utworzony w Edo. Nakamura stali się ofiarami politycznej intrygi zapoczątkowanej przez najbardziej wpływowych daymio, którzy przenieśli się do Edo, żeby być blisko siły stolicy lub żeby wysłać swych reprezentantów na dwór. To podczas tych lat straszliwe kany Nina zostały użyte w politycznych sprzeczkach!

  Wreszcie, w 2212 KN Nakamura Tohei i jego syn zostali zamordowani przez ninja, zostawiając swego szalonego brata jako głowę klanu. Jasnym było to że brat Nakamury Tohei nie był zdolny do prowadzenia kraju, dlatego potężny daymio Mirotsune BantoIt was clear that the brother was unfit to lead the country, so the powerful daimyo Mirotsune Banto przejął tron.opted. Niestety, okoliczne zdarzenia obarczyły go winą za skrytobójstwo Tohei. Mijały miesiąca podczas gdy frakcje różnych daymio wysuwały swego kandydata na szczyt. W lato roku 2213 KN, młody tenno Haijo sprawił im wszystkim niespodziankę.

 Haijo, przywrócenie Cesarskiej władzy.

Haijo, wsparty przez kapłanów Shinto i Oshiki (którzy byli zmęczeni nieustannymi walkami pomiędzy daymio) zadeklarował że państwo nie potrzebuje już shoguna. Pomniejsi daymio zobaczyli swoją szansę by podnieść głowy i po wielu dysputach najważniejszych z nich wspomogli Cesarza. Więc Haijo, założył swój nowy rząd z cywili i oni przywrócili Cesarską władzę. Mijające stulecie uważane jest za szczyt Nippońskiej kultury, filozofii, sztuki i rzemieślnictwa.

 Po około stu latach rozmów, prowincje ukazały swe ohydne twarze. Jeden zgorzkniały feudał z Południowego Nipponu wywołał walki pomiędzy klanami Mirotsune i Nakamura, sprawiając że region ten stał się centrum wojny. Ostatecznie, tenno nie mógł utrzymać kontroli nad tą sytuacją która rozbiła jego ziemie. Następująca wojna została później nazwana Wojną Pięciu Shogunów, ponieważ każdy przywódca z pięciu walczących frakcji obwołał się shogunem. Ci przywódcy należeli do klanów Nakamura, Mirotsune, Mitsusaki, Yoshikatsu i Mikuwara.

Mikuwara, drugi shogunat 

Wojna Pięciu Shogunów trwała przez pół tuzina lat. Mikawura udowodnili że są najbardziej uzdolnieni w prowadzieniu działań wojennych, i co może ważniejsze, w politycznych intrygach.. Zatem Mikuwara Banto został nowym shogunem w roku 2354 KN. Mikuwara zajmowali tron shoguna przez ponad sześć wieków, chociaż potomkowie pozostałych kandydatów mogli nazywać się prawowitymi shogunami nie zjednoczyli się z klanem Mikuwara. Struktura socjalna, z wojowniczą szlachtą – samurajami, na szczycie, poza rodziną Cesarską, zostały wzmocnione przez te lata. Dysputy i walki pomiędzy daymio były pospolite i akceptowane przez shoguna, który bardziej interesował się pozostaniem na tronie niż utrzymaniem pokoju.

Z mijaniem wieków, administracja shoguna, zmieniła się normalnych dworzan albo nawet bardziej dekadenckich. Przez ostatnie pięćdziesiąt lat, kult Zai-Neshi, Księcia Przyjemności, był popularny wśród dworzan shoguna, i wtedy administracja straciła ostatki władzy w krainie.

Tenno został namówiony przez kapłanów Shinto i Jintokiego do pozbycia się shoguna i zrobił to w roku 3010 KN.

Epoka Daymio 

Ostatnie trzy wieki były zdominowane przez walki o władzę pomiędzy różnymi daymio.  Mikuwara nie pozostawili władzę nad krainą w niczyich rękach, i wszyscy ważniejsi daymio  widzieli szansę aby to zmienić. Jeden tenno, Akihito, niedoszły w przejęciu władzy po swoim przodku Haijo, zawiódł I został zmuszony do abdykacji a jego ukochany syn został Białym Mnichem z Annu-Minato.

Ostatecznie, po jakichś 300 latach, kandydaci na shoguna zostali zredukowani do liczby dwóch, byli to przywódcy klanów Tokamoto i Koshima.

Tokamoto, trzeci shogunat

W roku 3315 armia Tokamoto pokonała klan Koshima i ich wspólników w Bitwie o Kugiara. Odtąd, Tokamoto Ieyatsu został jedynym kandydatem do przejęcia tronu, i dwa miesiące później został ogłoszony nowym shogunem Nipponu. Shogunat Tokamoto trwa po dziś dzień, aczkolwiek jędrność i efektywność tej władzy została ustalona podczas ostatniego wieku. Aktualnym shogunem jest Tokamoto Iemitsu, prowadzący Cesarstwo Nipponu w imię Jego Świętobliwości Tenno Meihito, 129 wnuka Jintokiego. Aktualnie ma on niewielkie problemy z klanami Mirotsune i Koshima które mają mniej lub bardziej sprzeczne plany co do rozwoju państwa.

 




Reklamy

2 myśli na temat “Historia Nipponu

Dodaj własny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: